Dichtbij

dichtbij

De dichter Rutger Kopland is mijn reisgenoot vandaag. In gedachte en als gedichtenbundel in mijn rugtas. Ik moet fietsen in het landschap. Lucht om het hoofd. Het is bijzonder te voelen wat 29 km door het Nationale Park Hoge Veluwe doet met je. Elke keer weer. Ken het genoegzaam. De witte fiets is immer plezierig. Het gaat niet hard. Gewoon prettig tempo. Door het type fiets zit je rechtop, waardoor het landschap nog meer aan je wordt gepresenteerd. Zacht windje doet het gele gras stilaan ruisen. Twee buizerds dartelen door de lucht. De zon doet pront haar best. In alles voel, ruik en ervaar je het voorjaar. Ik zit op een splinternieuw fietsje. Rijdt als een trein. Geen gepiep en gekraak wat ook nogal eens het geval bij soortgenoten in dit park is. Maar wat een gezeur, gebrom van de fiets geeft niet, want zeg nu zelf, zomaar voor een middag een rijwiel mogen lenen. Zo tof, vriendelijk. Ergens onderweg langs het pad een oude beuk. D, en hun eeuwige trouw aan deze boom toevertrouwd? Misschien gezoend? Levensplannen gemaakt? Na de fietstocht de kleine weggetjes langs de IJssel en haar uiterwaarden. Het zwerk is magisch. Hier moet een schilder aan het werk zijn, wat een tekening in de wolken. Ik zit na te genieten. Kop in de laatste zon van vandaag. Prettig biertje op het terras vlakbij de IJssel in Deventer. Een van mijn favoriete stekken aldaar. Je eet er fijn, drinkt er prettig, gemoedelijke sfeer. Pluimage en allooi van alle windstreken. Het terras loopt door tot pal aan de rijweg. Enkel een paar leilinden en plantenbakken vormen een grens tussen zitten en bewegen. Geeft niets. Deventenaren rijden rustig. Zo ook de Cadillac station, model 1970. Deze wagen is immens groot. Minstens 6 meter karakter uit Detroit. Ik houd ervan. Alsof er een tank langs kruipt. Machtig geluid, de V8-motor, zacht maar aanwezig. Uit de auto ontsnappen flarden muziek. Het is Amy Winehouse, 'Back to black'. De perfecte combinatie, dit lied en de grote Amerikaanse wagen. De bestuurder schuilt achter een ondoordringbare zonnebril. Passend. Het geeft mij een gevoel van ontwapening. De muziek hult zich in een passend decor. Op het terras diverse gesprekken, waar geen enkel verhaal overheersend is. Beschaafd. Deventer is een fijne stad. Ik parkeer altijd aan de overkant. Op De Worp. En dan het voetveer. Met altijd aardige mensen die je over de IJssel zetten. Terug nu naar de woorden en het boek van genoemd dichter. De dag, mijn indrukken, de teksten, het is dichtbij. 

Deventer, 5 maart 2015.

error: Content is protected !!